TUNNELWERK

De laatste damwandplank in de hijskraan! De laatste damwandplank in de hijskraan!

Züblin in beeld!

In deze aflevering van A2 Actueel vertelt Johannes Wiemers - projectleider bij Züblin - meer over hun werk voor de Maastrichtse tunnel. Of bekijk de foto's.
Lachende gezichten bij de mannen van Züblin. Het werk zit erop! Lachende gezichten bij de mannen van Züblin. Het werk zit erop!
De sleufgrijpers die 2 jaar lang onderdeel uitmaakten van het Maastricht straatbeeld, verdwijnen nu weer. De sleufgrijpers die 2 jaar lang onderdeel uitmaakten van het Maastricht straatbeeld, verdwijnen nu weer.

LAATSTE DAMWANDPLANK ZIT ERIN! ZÜBLIN IS KLAAR...

Geplaatst op 30 oktober 2013

Het is zover. De allerlaatste damwandplank - nodig voor de bouw van de A2-tunnel - is op woensdag 30 oktober in de grond gegaan. En dat is best een bijzonder moment in het totale tunnelbouwproces. Het betekent dat overal tussen Europaplein en Geusselt over een lengte van ongeveer 2,3 kilometer de bouwkuip is gevormd.

De stalen damwandplanken vormen samen de tijdelijke bouwkuipwanden, waarbinnen de A2-tunnel kan worden gebouwd. Ze hebben een belangrijke functie, omdat ze ervoor zorgen dat de tunnelbouwers verder kunnen met graven, het wegpompen van grondwater, plaatsen van stempels en het uiteindelijk het betonwerk. Die activiteiten vinden volop plaats.

Meer dan 5.500 planken
De eerste damwandplanken voor de tunnel gingen in oktober 2011 in de grond bij het Europaplein. Vanaf begin 2012 werd ook gewerkt bij kruispunt Geusselt. Gevolgd door de Nassaulaan, de Scharnerweg en als laatste langs de President Rooseveltlaan. In totaal zijn zo’n 5.515 losse stalen planken - van elk ongeveer 20 meter lang - door de mannen van de Duitse firma Züblin in de Maastrichtse bodem zijn gezet. En dat was ook voor de specialistische tunnelbouwers uit ons buurland best een bijzondere klus.

Mit einem lachenden und einem weinenden Auge
De bodem in Maastricht is keihard door de aanwezige vuurstenen lagen. “In technische zin heeft dat best wel iets van ons gevraagd”, vertelt Clemens Mairhofer, hoofduitvoerder bij Züblin Spezialtiefbau. “We moesten bijvoorbeeld vaker ons materiaal repareren.” Ook de beperkte werkruimte op sommige plekken vormde soms een uitdaging. Toch is het graafwerk voorspoedig verlopen. Na zo’n 2 jaar is het nu tijd om huiswaarts te keren. En dat vinden ze bij Züblin best een beetje jammer. Mairhofer: “In Maastricht is het verrassend aangenaam werken én vertoeven. Dat maakt dat we nu met een dubbel gevoel afscheid nemen. Op z’n Duits gezegd: wir gehen mit einem lachenden und einem weinenden Auge. Het eerste omdat we blij zijn dat het werk nu klaar is, het tweede omdat we de omgeving - waarin we zo goed zijn opgenomen - achter ons moeten laten. Net als het voortreffelijke eten en drinken hier. Toch zijn we het gewend om te komen en weer te gaan. Het reizen zit ons in het bloed.”

Afbreken en opruimen
Nu het werk voor Züblin erop zit, verdwijnen de sleufgrijpers die zo’n 2 jaar het lang het straatbeeld van Maastricht-Oost bepaalden. De grote, gele kranen werden ingezet om smalle sleuven te graven. Tijdens het graven werden de sleuven gevuld met mengsel van cement, bentoniet, zand en water om te voorkomen dat de sleuf zou instorten alvorens de plank erin zat. De zogenaamde cement-bentonietvloeistof werd opgeslagen in de gele silo’s aan de Noormannensingel. Ook die maken binnenkort hun plekje vrij. Net als de meeste werkketen van Züblin. Mairhofer: “Het merendeel van onze ploeg vertrekt, slechts een enkeling blijft nog hier zolang het graafwerk duurt. Wat we mee naar huis nemen, is een fijne herinnering. O ja, en de manier waarop jullie in Nederland een weg omleggen. In één nacht is dat kunstje geklaard. Daar kunnen we in Duitsland nog iets van leren!” 

Fotografie: Reen van Beek en Bert Janssen